మా ఇంటి పక్క పొర్షన్ లొ ఒక కుటుంబం కొత్తగా అద్దెకి దిగారు ఆంటీ అంకుల్ వాళ్ళకి ఇద్దరు పిల్లలు ఒక అమ్మయ్ ఒక అబ్బయ్. అమ్మయ్ ఇంటర్ లొ జాఇన్ అయిందంట అబ్బయ్ 9 క్లాస్ చదువు తున్నాడు అంకుల్ మిలట్రీ లొ జాబ్ చెస్తారంట ఈ విషయాలన్ని అమ్మ చెప్పింది ఈ గొలంతా నాకెందుకు నాకు ఎందుకు చెపుతున్నవ్ నన్ను చదువుకొనివ్వు అని చిరాకు పడ్డాను అమ్మ మీద నేను కాలేజి కి వెళ్ళేటప్పుడు ఆంటీ బయట ఏదొ పని చెసుకుంటుంటే చుసాను చాలా చాలా అందంగా ఉంది మంచి కలర్ లొ బలే ఉంది అలా చుస్తూ కాలేజికి వెళ్ళను ఆ రొజు సాయంత్రం ఒకసారి మళ్ళి ఆంటి కనిపించింది నా కళ్ళతొ ఆంటి ఒల్లంతా తడిమేసాను సళ్ళు ఈజిగా 36 ఉంటాయ్ నడుము చాలా సన్నగా ఉంది ఇంక కిందకి వస్తే పెద్ద గుద్ద వాఔ

పట్టువదలని విక్రమార్కుడు తిరిగి చెట్టువద్దకు వెళ్ళి, శవాన్ని దింపి భుజానవేసుకొని, ఎప్పటిలాగే శ్మశానంకేసి మౌనంగా నడవసాగాడు. అప్పుడు శవంలోని భేతాళుడు “రాజా! సత్తెకాలపునాటి వ్యధలూ,గతించిన గాథలూ, సన్మార్గపు కథలూ నీకు చెప్పటం నాకు అలవాటే! విశదంగా విప్పిచెప్పటం నీకు పరిపాటే కదూ! అవ్వన్నీ విన్నవారు ఊకొట్టారూ, చదివినవారు చప్పట్లుకొట్టారూ, మెదడుకి మేతాపెట్టారు,విజ్ఙ్నులై తరించారు! ఇంతచేసినమనం ఎందుకు సరసమైన కథలను సంధించి రసఙ్గ్నులను రమింపచెయ్యకూడదనే తలంపుతో మొదటిగా ‘నెరజాణ ‘ కథని చెబుతున్నాను. సమ్మగా విను! ” అంటూ మొదలుపెట్టాడు….! పుచ్చపువ్వులాంటి పున్నమి వెన్నెల! ఋషులనైనా రసికులుగా మార్చే రమ్యమైన రాత్రి! …..ఆ రెండవజాము వెన్నెల వెలుగులో వడివడిగా వసారాలవైపు అడుగులేస్తున్న వరలక్ష్మికి గుండెంతా గుబులుతోపాటు కాస్తంత కవ్వింపుగాకూడా ఉన్నట్టుంది. బెరుగ్గా తలని కలియతిప్పి చూస్తూ ఆ వీధిని దాటింది. సాధారణంగా పెందలాడే పడకేసే పల్లెటూరైనా, పెద్దింటి పెళ్ళితంతువల్ల కాస్తంత హడావిడిగానే ఉంది. అసలామనిషికీ బుద్ది పుట్టటమేంటీ? అసలే సిగ్గుకు మారుపేరైన తను

హేమంత్ఆ రోజంతా ఒక్కటే టెన్షన్లో వున్నాడు. తన ముందు సీట్లో పని చేస్తున్న శృతి ఆ రోజు వేసుకున్న డ్రెస్ అతన్ని బాగా ఇబ్బందిలో పెడ్తోంది. శృతి చాల బాగున్నా ఇన్నల్లోఒ ఎవరినీ పెద్దగా ఆకర్షించలేదు. అలాంటిది ఇవ్వాళా ఈ పరిస్థితి. బాగా గంజి పెట్టి ఇస్త్రి చేసిన చీర ను చక్కగా కుత్చిల్లు పోసి కట్టింది. నడుం కి ఒక అంగుళం కిందకి ఆ చీర కట్టింది. దంతి ఎప్పుడూ లేని విధంగా శృతి బొద్దు అందంగా కనపడ సాగింది. సస్తిఫ్ఫ్గా వున్నా ఆ చీర లోంచి శృతి ఎత్తులు వుబ్బెత్తున ఎదుటివాళ్ళని సవాల్ చేస్తున్నట్లు వున్నై. ఇంకా పెళ్లి కాని ఆమె అందమైన శరీరం ఎక్కడా నలక్కుండా కసి రేపుతోంది. అందుకే ఆ రోజు హేమంత్ బాగా ఇబ్బందిగా వున్నాడు. చుట్టూ పక్కల పని చేసే స్టాఫ్ అందరూ ఆఫీస్ పని మీద ఎవరికి వారు బయటికి వెల్లదమ్థొఆ

నేను పోదున్నలేవగానే చూసేది మాఎదురుగా ఉన్నఆంటీ నీ , అదేంటో గాని తనను చూడగానే నా అంగం ఓక్క సరిగా లేస్తుంది అలా ఉంటుంది మరి. ఫెయిర్ కలర్, బ్రౌన్ (brown) కలర్ లిప్స్ ( lips), సన్నని నాజూకు అయిన నడుం, తన బొడ్డు ని ఏమాత్రం కన్పించకుండా చీర కడుతుంది, చాల సెక్సీ గా ఉంటుంది ఆవిడ, వాళ్ళకి ఇంకా పిల్లలు లేరు ఆంటీ అంకుల్ మాత్రమే ఉంటారు, అంకుల్ కూడా బాగానే ఉంటాడు, ఇద్దరు మేడ్ ఫర్ ఈచ్ అధర్ లా ఉంటారు, అదే నా భాధ అంకుల్ కి weakness ఉంటేనే కదా నా లాంటి బ్యాచ్లార్స్ కి ఛాన్స్ దొరికేది, ఆమె కాలేజీ లో ఏదో job చేస్తుంది, తను వర్క్ చేసే కాలేజీ మా కాలేజీ దగ్గరలోనే ఉంటుంది, రోజు మేం ఒకే బస్సు లో వెళ్తాం కాని ఒక్కసరినా నా వంక

నేను ఇంజనీరింగ్ చదవడానికి బస్తీకి వచ్చిన రోజులు. రాగానే మా బావ కూడా అదే కాలేజీలో ఉన్నాడని తెలవడంతో కలవాలనిపించింది. బావని మొదటిసారి చూడడంతోనే పూకు తడైంది. ఆరడుగుల పొడవు భలమైన శరీరం. చాలా ఎట్రాక్టివ్ గా ఉన్న బావని చూడగానే నాలోని లంజ మేల్కొంది.ఎలాగైనా వీడ్ని ముగ్గులోకి దించాలనిపించింది. రోజు ఏదో ఒక వంకతో ఫోన్ చేసేదాన్ని.నెమ్మదిగా లవ్ ఎఫైర్ల గురించి మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాను. త్వరలోనే బావ సరదాగా మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు. ఇక నా పూకుకి సార్దకత వచ్చేరోజు ఎంతో దూరంలో లేదని అర్దమవడంతోనే పూకు ఊటలు పెరిగి తడయ్యేది. ఒకరోజు బావను ఎక్కడికైనా వెళ్దామని అడిగాను. తనూ ఒప్పుకున్నాడు. బావ రూం కి తీసుకెళ్ళాడు. కాసేపు మాట్లాడుకున్నాక నెమ్మదిగా చెయ్యి నా సళ్ళమీద వేసాడు. నేను తీసేయబోయాను. బలమైన ఆ చేయి ఒక్క ఇంచి కూడా జరగలేదు.ఇంకా బలంగా సళ్ళు పిసికాడు. పూకు లావా కక్కడం మొదలైంది. నెమ్మదిగా

సమయం ఉదయం 9 గంటలు… స్థలం… హైదరాబాద్ లోని ఓ పోష్ లొకాలిటిలో అధునాతనంగా కట్ట బడిన అపార్ట్మెంట్ బిల్డింగ్ లో ఓ లగ్జరీ సూట్ లో మరింత లగ్జేరియస్ గా వున్న బాత్ రూం… షవర్ నాబ్ కట్టి టవల్ అందుకుంటూ ఒక్కసారి తన ప్రతిబింబాన్ని బాత్ రూంలోని నిలువెత్తు అద్దంలో చూసుకొంది మంజీర. అద్దంలో మబ్బుల చాటునున్న చంద్రునిలా తడిసిన కేశాలనుండి తొంగి చూస్తున్న చంద్ర బింబంలాంటి ముఖారవిందం, చిమ్మ చీకటిలాంటి నల్లని తడిసిన శిరోజాలు నున్నని భుజాలమీదుగా జారుతూ వెనుకవైపు ఎత్తైన పిరుదులను ముద్దాడుతున్నాయి. నాజుకైన తన కుడి చేతితొ ముఖంపైన కేశాలను తొలగించింది మంజీర. అద్దంలో ఆమే అద్భుత సౌందర్యం చూసి తన అదృష్టానికి తానే మురిసిపోయింది నిలువెత్తు అద్దం. కలువ రేకుల్లాంటి విశాల నయనాలు, సంపెంగ పువ్వులాంటి నాసిక, దొండపండ్లలాంటి పెదాలు, నోరూరించే కొబ్బరి చెక్కల్లాంటి చెక్కిళ్ళు, సన్నగా పొడవుగా శంఖంలా వున్న మెడ

ఎదురుగా నిలబడి ఉన్న కిరణ్ ని చూసి “ఎవరు నువ్వు? మా రూం లో ఏం చేస్తున్నావ్?” జూన్ 6, 2007, ఎదురుగా నిలబడి ఉన్న కిరణ్ ని చూసి “ఎవరు నువ్వు? మా రూం లో ఏం చేస్తున్నావ్?” అన్నాడు ముద్ద ముద్దగా మాటలు తడబడుతుండగా. నాకు పోయిన ప్రాణం తిరిగి వచ్చింది. ఆయన ఇప్పుడు ఎదురుగా ఉన్నవాళ్ళని గుర్తించేంత స్పృహలో లేరని. “అంకుల్ నేను కిరణ్ ని, ఇది మీ రూం కాదు నా రూం. నేను మిమ్మల్ని రూం లో దింపనా” అన్నాడు కిరణ్. “ఓహ్! కిరణ్ నువ్వా. ఇది మా రూం కాదా? ఐతే నారూం ఎక్కడా. నన్ను తీసుకువెళ్ళు. మీ ఆంటీ కంగారు పడుతుంది.” అన్నారు మావారు. “లేదంకుల్, ఆంటీ కి ఇందాక మందెక్కువైతే నా రూం కే తీసుకు వెళ్ళ మన్నావ్ కదా. ఇక్కడికే తీసుకు వచ్చా. నిద్ర పోతుంది లేపమంటారా. ఇద్దరూ

పద్మ రెండో సారి స్నానం చేసి తన బెడ్రూంలోకి వచ్చి డ్రెస్సింగ్ టేబుల్ ముందర నుంచుని తన వళ్ళు తుడుచుకోసాగింది. వంటికి చుట్టుకున్న తడి టవల్ తీసి పక్కన పడేసి..అద్దం లో తన రూపం చూసుకుంటూ ఇంకో పొడి టవల్ తీసుకొని నెమ్మదిగా తల మొత్తం ఆరేలా తుడుచుకొని తరువాత మెడ..గొంతు తుడుచుకున్నది. రెండు చేతులు పైకి ఎత్తి చంకల్లో తడి తుడుచుకుంటోంది..దాంతో తన రెండు సళ్ళు దగ్గరగా వచ్చి ముందుకు ఉబ్బాయి..టవల్ తో సళ్ళు తుడుచుకుంటూ కాసేపు సళ్ళూ రెండూ దగ్గరగా నొక్కుతూ..వాటిని బలంగా పిసుక్కుంటూ సళ్ళతో ఆడుకోసాగింది. కాసేపు తన సళ్ళని పిసుక్కొని వీపు తుడుచుకోవటానికి టవల్ని రెండు చేతులా వెనక్కి వేసుకుంది..దాంతో మళ్ళీ తన రెండు సళ్ళూ మా తీపు ఇంకా తీరలేదన్నట్లుగా ముందుకు తన్నుకు వచ్చాయి. వీపు తుడుచుకుంటూ తన నగ్న సౌందర్యాన్ని అద్దంలో చూసుకోసాగింది పద్మ. అయిదు అడుగుల ఆరు అంగుళాల పొడవు..గుండ్రమైన మొహం..పెద్ద